Wet of visie
Al twee keer kwam mij de spreuk onder ogen : Verandering en verbetering begint altijd van binnenuit en daarna veranderen de uiterlijke omstandigheden vanzelf mee" (Annemarie Postma).
Voor mij lijkt dit een spreuk die hoop en houvast wil geven, terwijl er ook een addertje onder het gras zit.
Jarenlang heb ik aan mijn binnenste gewerkt, in de hoop dat mijn leven in de wereld daardo...or andere mogelijkheden kreeg en dat ik fijnere mensen zou ontmoeten. Want ik geloofde die spreuk, die als spirituele wet wordt gelanceerd. Het gaf zoveel hoop op een beter leven.
Toen mijn situatie steeds moeilijker werd, terwijl ik steeds bewuster werd van mijn innerlijk en wat daar leefde, werd ik daar zo verdrietig van.
Deze wet werkte dus niet....zoals alle behandelingen en therapieën bij mij niet werkten...Wel inzicht gaven ze, maar mijn gezondheid en mijn levensomstandigheden reageerden daar helemaal niet op.
Dus ik leek wel een hopeloos geval: zelfs spirituele wetten werken bij mij niet.
Na een poos begreep ik meer van mijn onderbuik-gevoel m.b.t. deze kosmische wet, dat er iets niet klopte.
Ten eerste geeft deze spreuk mensen de mogelijkheid om opnieuw vast te houden aan de nep-maakbaarheid van het leven: als ik dit doe.....dan dat; als ik dit niet doe, dan dat niet......
Verder wordt deze spreuk vaak zonder na te denken omgedraaid: als je situatie in de buitenwereld niet verbetert, dan doe je niet genoeg innerlijk werk.
Pfft, waar doet met dit toch aan denken: ME-verhaal heeft ook van dit soort verkeerde redeneringen en omdraaiingen.
Dit is een gevaarlijke omdraaiing, want als je levenssituatie verslechtert zoals bij mij, en als dat dan wordt vertaald als niet genoeg gedaan hebben, innerlijk, dan leg je de schuld dus bij mij en dat is de verkeerde plek.
Deze omdraaiing zou betekenen dat mensen die ernstig ziek zijn, en niet verbeteren, dat dus aan zichzelf te danken hebben. In die zin zijn er veel overeenkomsten met de Cognitieve Gedragstherapie, zoals die wordt ingezet wordt bij het behandelen van ME als psychosomatische aandoe-ning of somatoforme stoornis: als je niet goed denkt, wordt je niet beter....en als je niet beter wordt, dan denk je dus verkeerd.
Deze spreuk wordt gebracht als kosmische wet, maar het is slechts een visie, en dat is iets heel anders.
Daarmee kan zogenaamde spiritualiteit veel schade brengen en verkeerde hoop en verkeerde richting wijzen.
Er zijn twee andere visies met een hele andere kijk op dit verhaal.
Daarover later meer.......
Al twee keer kwam mij de spreuk onder ogen : Verandering en verbetering begint altijd van binnenuit en daarna veranderen de uiterlijke omstandigheden vanzelf mee" (Annemarie Postma).
Voor mij lijkt dit een spreuk die hoop en houvast wil geven, terwijl er ook een addertje onder het gras zit.
Jarenlang heb ik aan mijn binnenste gewerkt, in de hoop dat mijn leven in de wereld daardo...or andere mogelijkheden kreeg en dat ik fijnere mensen zou ontmoeten. Want ik geloofde die spreuk, die als spirituele wet wordt gelanceerd. Het gaf zoveel hoop op een beter leven.
Toen mijn situatie steeds moeilijker werd, terwijl ik steeds bewuster werd van mijn innerlijk en wat daar leefde, werd ik daar zo verdrietig van.
Deze wet werkte dus niet....zoals alle behandelingen en therapieën bij mij niet werkten...Wel inzicht gaven ze, maar mijn gezondheid en mijn levensomstandigheden reageerden daar helemaal niet op.
Dus ik leek wel een hopeloos geval: zelfs spirituele wetten werken bij mij niet.
Na een poos begreep ik meer van mijn onderbuik-gevoel m.b.t. deze kosmische wet, dat er iets niet klopte.
Ten eerste geeft deze spreuk mensen de mogelijkheid om opnieuw vast te houden aan de nep-maakbaarheid van het leven: als ik dit doe.....dan dat; als ik dit niet doe, dan dat niet......
Verder wordt deze spreuk vaak zonder na te denken omgedraaid: als je situatie in de buitenwereld niet verbetert, dan doe je niet genoeg innerlijk werk.
Pfft, waar doet met dit toch aan denken: ME-verhaal heeft ook van dit soort verkeerde redeneringen en omdraaiingen.
Dit is een gevaarlijke omdraaiing, want als je levenssituatie verslechtert zoals bij mij, en als dat dan wordt vertaald als niet genoeg gedaan hebben, innerlijk, dan leg je de schuld dus bij mij en dat is de verkeerde plek.
Deze omdraaiing zou betekenen dat mensen die ernstig ziek zijn, en niet verbeteren, dat dus aan zichzelf te danken hebben. In die zin zijn er veel overeenkomsten met de Cognitieve Gedragstherapie, zoals die wordt ingezet wordt bij het behandelen van ME als psychosomatische aandoe-ning of somatoforme stoornis: als je niet goed denkt, wordt je niet beter....en als je niet beter wordt, dan denk je dus verkeerd.
Deze spreuk wordt gebracht als kosmische wet, maar het is slechts een visie, en dat is iets heel anders.
Daarmee kan zogenaamde spiritualiteit veel schade brengen en verkeerde hoop en verkeerde richting wijzen.
Er zijn twee andere visies met een hele andere kijk op dit verhaal.
Daarover later meer.......
